De band Les Chats Cadiens speelt zydeco, oftewel de ‘vrolijke tak van de blues’. Deze combinatie kenmerkt zich door een topbezetting en een unieke sound.
Het repertoire is verrassend met vooral eigen composities, die een lange ervaring weerspiegelen met Deltablues, cajun-muziek en New Orleans ritmes.

Het viertal is vooral geïnspireerd door Clifton Chenier, die in zijn jaren (1925-1987) 'de BB King op accordeon' was. Als telg van een vroegere slavenfamilie in de binnenlanden van de Amerikaanse staat Louisiana groeide Chenier op temidden van blanke cajuns, nazaten van Franse vluchtelingen uit Canada.

Die brachten rond 1750 hun traditionele Europese vioolmuziek mee naar de moerassen achter New Orleans. Toen rond 1900 de accordeon erbij kwam, ontstond een lekkere dansmuziek voor de zaterdagavond: de blanke cajun-stijl.

Rond 1950 kruidde Chenier daar vervolgens zijn Afrikaanse bluesritmes doorheen.
De gepeperde mix die zo ontstond noemde hij 'zydeco'.

In Nederland legde Henk de Kat, bandleider van Les Chats Cadiens, zich rond 1982 als eerste in Nederland toe op deze aanstekelijke accordeon-variant van de blues. Gaandeweg heeft hij daarin een heel eigen stijl ontwikkeld. Uniek is dat hij de baskant van zijn accordeon dusdanig doorversterkt, dat geen aparte basgitarist nodig is. Op uitnodiging van Paul Acket stond De Kat drie keer op het North Sea Jazzfestival. In 2004 werd hij uitgeroepen tot ‘Beste zydeco-accordeonist van Europa’.

Gitarist Willem van Dullemen is een autoriteit op het gebied van de Deltablues. Hij toerde in Amerika met virtuozen als mondorganist Lynwood Slim. Van Dullemen is een bevlogen solist, daarnaast speelt hij ook slidegitaar en ‘ouderwets’ fingerpicking.
De ritmische trein van de band wordt deels verzorgd door multi-instrumentalist Hans de Vries. Hij is bekend van zijn vroegere zydecoband Louisiana Radio, die baanbrekend was. Nu in Les Chats Cadiens is De Vries behalve als zanger te horen als meesterlijk bespeler van de bluesharp (mondharmonica) en verder wasbord, triangel en snare. Behalve op North Sea Jazz speelde hij ook op het jazzfestival van Montreux. De vierde man van de groep is Jeroen Elfferich, drumleraar van het conservatorium, een meester in ‘klein’ spel.